Gdzie są moje Przedszkolaki?

Minął rok. A dokładniej 14 miesięcy od momentu gdy pożegnałam moich przedszkolaków, Dziś wszyscy chodzą do zerówki czy pierwszej klasy. A ja uwierzyć nie mogę, że to już. Z utęsknieniem zdjęcia przeglądam, filmiki, śmieszne dialogi wspominam i duma mnie rozpiera, że dzielnie i z uśmiechem na twarzy pożegnali przedszkole.

Rozmawiałam kilka dni temu z mamą Stasia i z mamą Olka. Jak chłopcy, jak pierwsze dni w nowej szkole? I wiecie co? Poradzili sobie, bez najmniejszych problemów. Dzielne chłopaki! Ba , zawsze tacy byli. Mądrzy, odważni, łobuzowali na potęgę ale byli bardzo wrażliwi. Do dziś pamiętam słowa Stasia skierowane do kolegi, gdy ten dokuczał innemu chłopcu:

-Jak mówisz mu, że jest głupi, to jest mu przykro i boli go serduszko. To brzydko!

Tak, taki był Staś. Niesamowicie wrażliwy. O wszystkim mówił z ogromnym przejęciem. Z zapartym tchem opowiadał o swoim braciszku. Na pytanie za co kocha swoją mamusię (zajęcia dotyczyły dnia Mamy) bez zastanowienia odpowiedział :

-Za to, że kocha mnie i Janka i codziennie o nas dba. I za to, że ładnie się do nas uśmiecha!

I każdego dnia mówił, że kocha przedszkole, że lubi tu być. Dziarsko przekraczał próg sali i nigdy nie było problemu z pozostaniem w przedszkolu. Ale czasami, przychodził moment, że Staś podchodził do którejś z Nas i po cichu szeptał czy może się przytulić bo "jego serduszko zatęskniło za Mamusią". Wzruszał mnie niezmiennie. I tak, z ręką na sercu przyznaję, że zakochałam się w Stasieńku od pierwszego dnia. Był taki mądry i wrażliwy a energii miał tyle, że starczyłoby jej na całą grupę :). Zaskakiwał nas bardzo często. Gdy którekolwiek z dzieci miało urodziny i rozdawało cukierki, każde z dzieci składało solenizantowi życzenia. Wszyscy powtarzali jak jeden mąż : "Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin" . Przyszła kolej na Stasia :

"Życzę Ci dużo radości, i zdrówka, i dużo miłości i żebyś był zawsze szczęśliwy". 

I przyszedł dzień, że Staś wzruszył Nas niemal do łez. W przedszkolu obchodziliśmy dzień Autyzmu. Niebieskie ubranka, dziewczynki niebieskie kokardki we włosach, nawet  śniadanie dzieci jadły na niebieskich talerzykach. Na zajęciach, tłumaczyliśmy dzieciom dlaczego dziś wszystko jest "na niebiesko" , w pewnym momencie zgłasza się Staś i mówi :

"Ja wiem co to za choroba. Dzieci które na nią chorują szybciej się złoszczą i mamusia musi z tym dzieckiem cały czas być i pilnować, żeby sobie nie zrobił nic złego..." 

I opowiadał tak przez dłuższą chwilę. Przedszkolak. Mały chłopiec, który miał już świadomość tego czym jest autyzm.  Nasza perełka, chłopiec, łobuz o wielkim i wrażliwym serduszku.
Pamiętam dokładnie wszystkie dialogi bo za każdym razem Staś nas zaskakiwał. Brawa dla rodziców! I czoła chylę Mamie, która mimo wielu trudności zawsze witała i żegnała nas uśmiechem!
Niesamowita była ta moja grupa. Niesamowita. Oluś, nasz przedszkolny łobuziak. Zawsze potrafił wszystko wytłumaczyć i wyjść z opresji obronną ręką. Poradzi sobie chłopak w życiu oj poradzi :). Pamiętam jak podczas obiadu, nagle odsunął talerz z zupą i łobuzerskim uśmiechem oznajmił :

-Mój brzuszek mówi, że już nie chce jeść!
-Ojj chyba nas Oluś oszukujesz, ja nic nie słyszałam.
-Bo to mój brzuszek i tylko ja go słyszę! :D 

Kurtyna!

Albo jeszcze jedno! Dzieci siedzą przy stolikach i wykonują polecenia w swoich książkach.  Olek znudzony, jako pierwszy kończy pracę i pyta czy już może się pobawić.

-Olek, dlaczego tak niestarannie. Przecież Ty potrafisz pięknie kolorować!
-Nic nie poradzę. Taki się urodziłem! 

No przecież taki się urodził, co poradzić? :) Zawsze ale to zawsze miał odpowiedź na wszystko. Cwaniaczek nasz! A dziś już czaruje swym urokiem osobistym inne Panie. Myślę, że pokochają go równie szybko, co my!

 Kochani byli , wszyscy! Kornelka, nasza przedszkolna pomocnica. Uwielbiała się tulić i przesiadywać na naszych kolanach. Gaduła i mądrala -Zosia, strojnisia Wiktoria , która w przyszłości planowała zostać Księżniczką :) Krzyś i Dominik bystre i zdolne chłopaki. Mateusz, Michał, Dawid, Damian, Wiktoria, Maje, Dawidek, Bartek, Karolka i Karol-najwspanialsza grupa pod słońcem.  Mądra, zdolna i pełna energii! Uwielbiali wycieczki, spacery, wszelkiego rodzaju konkursy i zabawy. Radzili sobie ze wszystkim. Tak byli idealni i nie będę tego ukrywać :) Każdej Pani, życzę równie cudownej grupy!
A ja wspominać i tęsknić będę już zawsze. Zaciskam kciuki za ich przygodę w dalszej edukacji. Świetnie sobie poradzą, wiem to na pewno! Moje kochane Biedroneczki!!

Staś

Oluś 

Czytaj więcej »

Bawimy i uczymy się wspólnie.

Przychodzi taki moment, kiedy wszystkie zabawki, gry, książki a nawet bajki w telewizji stają się nudne i mało ciekawe. Dzieci zaczynają marudzić, buczeć i jęczeć. Kłócą się na potęgę, wrzask podnoszą a Ty czujesz, że jeszcze chwila, jeszcze moment i wybuchniesz. Eksplodujesz niczym bomba. Prosisz, błagasz, próbujesz przekonać, że zabawek masa, że może domek zbudują z klocków? Lalkami się pobawią? Narysują coś super? W odpowiedzi słyszysz tylko głośne i zdecydowane 

-nieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!

I co wtedy? Po raz kolejny udowodnię Ci, że najprostsze rozwiązania są najlepsze. Oto propozycje zabaw, które nie tylko zajmą dzieciaki na dłuższą chwilę, ale także rozwiną wyobraźnię, percepcję wzrokową, słuchową itp. Oczywiście każda z zabaw będzie wymagała zaangażowania osoby dorosłej, szczególnie jeśli w domu masz tylko jedną pociechę, ale kto z Nas nie lubi bawić się ze swoim dzieckiem? Tym bardziej, że nie jest to zabawa bezcelowa..:)

Zabawa nr 1 :

"Wędrująca skrzyneczka"

Dzieci siadają w kółku na podłodze , podając sobie pudełeczko, lub skrzyneczkę w której

znajdują się kartki z zadaniami , na których napisane są różne polecenia np : naśladowanie

jakiegoś zwierzęcia, wykonanie jakiejś figury, ćwiczenia , wykonanie jakiejś piosenki czy

wyrecytowanie wiersza. Dzieci podają sobie pudełko a nauczyciel puszcza muzykę w tym

czasie, zatrzymuje ją co jakiś czas i dziecko które w momencie zatrzymania muzyki ma w

rękach pudełko , losuje karteczkę i wykonuje zadanie na niej zapisane. (Rodzic pomaga w odczytaniu kartki, jeśli dziecko nie umie jeszcze czytać)

• Zabawa ta rozwija wyobraźnię dzieci, 
• pamięć, 
• koordynację wzrokowo-ruchową, 
• wzmacnia poczucie wartości

Zabawa nr 2:

"Czarodziejskie malowanie"

Na podłodze kładziemy dzieciom arkusze papieru, dzieci ustawiają się na przeciw

swojego arkusza, rodzic zawiązuje im oczy, dzieci malują z wyobraźni. Rodzic

wspomaga dzieci słowami np: dach wyżej, słońce niżej, chmurka po lewej stronie itd. 

• Zabawa ta rozwija wyobraźnię, oraz znajomość stosunków przestrzennych: prawo-lewo,
• sprawności manualne, 
• grafomotoryczne, 
• wzmacnia poczucie wartości

Zabawa nr 3:

"Akrobacje na Chusteczce"

Dzieci ustawiają się w kręgu, rozkładają przed sobą chusteczkę szyfonową i wykonują na niej

różne ruchy taneczne w rytm muzyki, nie wolno nikomu dotknąć podłogi. Dziecko, które

najdłużej utrzyma równowagę -wygrywa

• zabawa ta rozwija ogólny rozwój sprawności ruchowych, 
• utrzymywanie równowagi, 
• ćwiczy poczucie przestrzeni i kontroli nad własnym ciałem. 
• wzmacnia poczucie wartości

Zabawa nr 4:

"Balonikowe rymowanki "

Dzieci siedzą w kółku, podają sobie balonik, każde dziecko w momencie trzymania balonika

w ręce wymyśla słowo które rymuje się do poprzedniego, podanego przez wcześniejsze

dziecko np: różowy,kolorowy,bajkowy..

• zabawa ta rozwija rozumowanie werbalne, 
• wyobraźnię, 
• budowanie zasobu słownictwa,
• wzmacnia percepcję słuchową, 
• wzmacnia poczucie wartości

Nauka poprzez zabawę to świetne rozwiązanie dla każdego rodzica. W końcu wszystkie dzieci wolą zabawę od nauki a jeśli można to w ciekawy i mądry sposób połączyć to grzechem byłoby nie skorzystać :) 

Czytaj więcej »

Moje Przedszkolaki.

Minęło już siedem miesięcy odkąd nie pracuję w przedszkolu. Za każdym razem, gdy oglądam zdjęcia z czasów gdy jeszcze byłam tam, tęsknie do nich ogromnie. Do tych okrzyków radosnych, codziennych przytulasów, setek laurek, które do dziś schowane mam na dnie szuflady. Wspominam i wzdycham z utęsknieniem. Wspólne wycieczki, przygotowywanie imprez okolicznościowych, wspólna szkolna Wigilia. Przebywanie tam dawało mi ogromną satysfakcję, zaufanie, którym obdarzyły mnie dzieciaki - motywację do działania. Pracowałam w ośrodku w którym były zarówno dzieci zdrowe jak i chore. Nie muszę chyba mówić ile czasu i poświęcenia potrzeba aby zdobyć zaufanie u dziecka cierpiącego na autyzm. Do dziś pamiętam dzień w którym siedmioletni chłopiec, cierpiący właśnie na tę chorobę podszedł do mnie i uśmiechając się lekko z całych sił się we mnie wtulił. Nie tylko ja byłam zszokowana. Mama otworzyła szeroko oczy ze zdumienia i rzekła:

-Jestem w szoku, przecież on się nigdy do obcych nie przytula, nawet się dotykać nie pozwala...

A do mnie się przytulił. Udało mi się wzbudzić w nim zaufanie. Z jego strony drobny gest, dla mnie ogromne przeżycie , które będę pamiętała już zawsze. Pokochałam te dzieciaki całą sobą. Uwielbiałam przebywać w ich towarzystwie, tulić, pocieszać i chwalić. I zapewne byłabym tam do dziś, gdyby nie fakt, że niektórzy zaczęli kopać pode mną dołki a ja w tym złym czasie miałam trochę szczęścia i dostałam propozycję nie do odrzucenia :) Nawet przez sekundę nie zastanawiałam się nad tym czy żałuję, bo nigdy nie będę. Przecież ma tutaj swoje cudowne i osobiste domowe przedszkole :). A to , że tęsknię to tylko kolejny dowód na to, że sentymentalna jestem ogromnie. Bardzo szybko przyzwyczajam się do ludzi, taa zawsze mnie to gubiło. Dziś oglądam zdjęcia, filmiki i laurki i zastanawiam się jakie te moje przedszkolaki i uczniaki będą za kilka lat. Trzymam za nich mocno kciuki i ślę im ogrom całusów i przytulasów. Najwspanialsi są pod słońcem, tego jestem pewna!

Czytaj więcej »

Edukacja poprzez zabawę.

Dziecko pochłania wiedzę na wszelkie sposoby. Poprzez naukę, naśladowanie, obserwowanie otaczającego je środowiska, ale także poprzez zabawę. Każde dziecko jest inne, każde z nich to indywidualność. Na przyswajanie wiedzy przez dziecko mają wpływ trzy główne czynniki : 

• wrodzone cechy dziecka, 
• środowisko szkolne
• środowisko domowe

Dziecko to bardzo wrażliwa istota i często bardzo szybko traci wiarę w siebie i swoje możliwości. Każde niepowodzenie w szkole zniechęca dziecko do nauki. Ważne jest, aby przyswajanie wiedzy przez dziecko było ciekawe, różnorodne i łatwe w przekazie. Nawet jeśli konkretnemu dziecku idzie słabiej niż pozostałym warto zastosować pozytywne bodźce. Powtarzać mu, ze teraz  się nie udało, że następnym razem na pewno pójdzie lepiej, że poćwiczymy i osiągniemy wspólnie zadowalający efekt. Kształtowanie wiary w siebie u malucha jest bardzo ważne. Musi ono wiedzieć , że nie zawsze się wygrywa, że często na swojej drodze spotkamy kogoś , kto  wykonują daną czynność lepiej od Nas.    Wiara w samego siebie to podstawa w dalszym rozwoju i edukacji dziecka.  I tu właśnie idealnym sposobem na sprawdzenie jak dziecko funkcjonuje w grupie , jak radzi sobie z porażkami i wygranymi jest gra planszowa. Zabawa , podczas której dziecko wchodzi w interakcje społeczne, uczy się przegrywać i cieszyć wygraną. Pokazujemy mu jak wspierać przegranych i jak gratulować wygranym. Podam kilka przykładów gier i zabaw , które czegoś uczą, roziwjają a także zachęcają do nauki. 

1. Puzzle,domino, dopasowanie wyrazu do obrazka. 

Świetne zabawy dzięki którym dziecko ćwiczy percepcję wzrokową.Wymaga dużego skupienia i cierpliwości. Jeśli odbywa się w grupie uczy współpracy i wzajemnego wsparcia. 

2. Historyjki obrazkowe.

Rozwijają logiczne myślenie, uczą sposobu wypowiadania , umiejętności słuchania i rozumienia wypowiedzi innych.Kształtuje stosunek dziecka do otoczenia, rozwija wyobraźnię oraz wzbogaca słownictwo. 

3.Zgadnij, co to?

Zabawa rozwija percepcję słuchową. Dziecko  wyłącznie na podstawie dźwięku przedmiotu musi odgadnąć, co to jest. Nie widzi danego przedmiotu, nie może go dotknąć ani uzyskać żadnej podpowiedzi ze storny innych dzieci czy nauczyciela.Musi opierać się wyłącznie na wrażeniu słuchowym.

4. Zrób to sam. 

Zabawa polega na tym, aby dziecko dokończyło w dowolny sposób rysunek. Maluchowi daje się kartkę na której narysowane jest kilka kropek,kresek czy plam. Zadaniem dziecka jest narysować taki rysunek aby to co jest na kartce wkomponowało się  w jego pracę plastyczną tak, aby tworzyła logiczną całość. Zabawa ćwiczy sprawność manualną i myślenie twórcze i zdolności artystyczne.

5.Łańcuch słów. 

Zabawa polega na tym, że pierwsze dziecko podaje dowolny wymyślony przez siebie wyraz kolejne dziecko podaje wyraz na ostatnią literę poprzedniego itd. Dla utrudnienia można ustalić kategorię np. "zwierzęta leśne". Zabawa ta rozwija logiczne myślenie, poznawanie nowych pojęć i  poszerzanie wiedzy na daną tematykę. 

6. Co jest w worku?

Zabawa polega na tym, że do nieprzeźroczystego worka wkładamy kilka przedmiotów użytku codziennego , dziecko jedynie na podstawie dotyku musi odgadnąć co to jest. Gra ta rozwija wyobraźnię oraz zdolności manualne. 

Każda zabawa czegoś uczy , każda coś rozwija. Trzeba tylko odpowiednio dziecko zachęcić i zmotywować. Małymi krokami w końcu osiągniemy upragniony cel.

Czytaj więcej »