Bądź człowiekiem.

Przyszedł i zapytał czy może coś zrobić wokół domu w zamian za odrobinę jedzenia. Czysty , zadbany i uprzejmy Pan z uśmiechem na twarzy lecz ogromnym smutkiem i żalem  w oczach.

-Nie chcę pieniędzy, chciałbym tylko coś zjeść. W zamian mogę coś posprzątać koło domu, drzewa narąbać...

- Odwiedzał Pan wszystkie domy na naszej ulicy? Nikt nie pomógł? 

-Tak w każdym byłem. Źle patrzą na takich jak ja. Wypraszali , więc grzecznie odchodziłem. Nie lubię nic za darmo dostawać. A po co się pchać tam gdzie mnie nie chcą...

- Przykro mi, ja również nie mam dla Pana niczego co mógłby Pan zrobić, ale na pewno nie wypuszczę Pana z pustymi rękoma. 

Radość jaka zawitała w jego oczach na widok jedzenia i gorącej herbaty jest nie do opisania.

-Dziękuję , tacy dobrzy ludzie...może ja jednak coś posprzątam? Liście zgrabię? Drzewa z lasu przyniosę? 

- Nie trzeba, proszę zjeść i wypić herbatę póki ciepła. Wystarczy mi świadomość, że mogłam Panu pomóc. 

Uśmiechnął się tylko i skinął głową.

Serce się kraje. Odwiedził kilkanaście domów na tej ulicy , kto wie ile ich odwiedził zanim trafił na ten w którym dostał to o co prosił. Wszyscy go odsyłali. Bo przecież taki który prosi o jedzenie to musi być pijak, złodziej albo morderca. Bądźmy ludźmi i traktujmy innych jak równych sobie. Nikt nie jest gorszy. Niektórym po prostu powinęła się noga i źle pokierowali swoje życie. Obrali nie ten tor...drobne gesty mogą zdziałać wiele. Nie okazujcie serc tylko w obliczu tragedii czy świąt. Pomaganie to nie działanie na pokaz...Pomaganie to najdrobniejsze a przede wszystkim bezinteresowne gesty płynące z głębi serca a nie po to aby pokazać, że "się pomaga". Każdy z nas może kiedyś stanąć po tej drugiej stronie, przecież jesteśmy tylko ludźmi a "błądzić jest rzeczą ludzką". Uczynione dobro wraca ze zdwojoną siła, pamiętajmy o tym.

Czytaj więcej »

Farouk System gwarancją zdrowych i lśniących włosów.

Od jakiegoś czasu bezskutecznie walczę z odbudową moich zniszczonych przez farbowanie i prostowanie włosów. Używałam już wielu odżywek, olejków i wszelkiego rodzaju cudowności, które moje matowe i spalone włosy miały uczynić pięknymi , zdrowymi i lśniącymi niczym modelka z reklamy Garniera. Efektów nie widziałam żadnych, do momentu aż na spotkaniu w Poznaniu nie trafiłam na linię kosmetyków marki Farouk System. I wiecie co? Po wielokrotnym użyciu dwóch wyjątowych preparatów CHI moje włosy zaczęły być miłe w dotyku, ba zaczęły nawet wyglądać jak włosy a nie jak siano! Jestem zachwycona tym, co potrafi zdziałać maleńka kropla olejku nałożona zaraz po myciu. Samo spotkanie w Poznaniu oceniam jako jedno z lepszych na jakie było mi dane uczęszczać. Pełen profesjonalizm, organizacja i przebieg spotkania na najwyższym poziomie. Słuchając na spotkaniu opowieści o zbawiennym działaniu kosmetyków z firmy Farouk System (linia BioSilk oraz CHI) pomyślałam, że to kolejna cudowność które zdziała tyle samo co wszystkie poprzednie. Jakże się myliłam! Dla mnie to zbawienie najbardziej zbawienne! Polecam je z czystym sumieniem. Zarówno olejki , jedwabie jak i Szampon Regenerujący BioSilk a wiadome jest przecież, że każdej kobiecie zależy na tym aby wyglądać wyjątkowo. I ja tak się czuję po użyciu kosmetyków o których wspominałam wyżej. Układanie włosów stało się przyjemnością a nie katorgą i zajmuje dwa razy mniej czasu. Włosy są zregenerowane, odżywione i lśniące. w niczym już nie przypomnają matowego siana, które dotychczas było moją zmorą.

Moje zbawienne olejki :)

Samo spotkanie w siedzibie firmy było wyjątkowe. Po pierwsze, bo poznałam rewelacyjne kosmetyki, które ostatecznie przywróciły mi wiarę, iż moje włosy w końcu odżyją a po drugie poznałam fantastycnych ludzi! Firma Bosco Design , która gościła nas na spotkaniu w Poznaniu spisała się na medal! Pełna profeska, przesympatyczni ludzie i cały przebieg spotkania na najwyższym poziomie! Każdy jeden kosmetyk, który przywiozłam ze spotkania polecam z czystym sumieniem. Piękna oprawa, zbawienne działanie i przystępna cena. Czegoż chcieć więcej? My kobiety wiemy, że dla dobrego wyglądu jesteśmy w stanie zrobić wiele ;).

Czytaj więcej »

Skuteczny sposób na wypadające włosy.

Odkąd pamiętam moim odwiecznym problemem były wypadające włosy. Miałam setki szamponów, odżywek i wszelkiego rodzaju witamin. Łudziłam się wciąż, że może kolejny okaże się tym cudem, bo przecież pani reklamująca produkt miała tak cudne, gęste i lśniące włosy. Naiwnie tym reklamom wierzyłam i po miesiącu używania ów cudownego produktu, gdy włosy moje nadal były zniszczone, wciąż wypadały i nawet w połowie nie lśniły tak, jak pani z reklamy. Pukałam się wtedy w czoło myśląc jaka to jestem naiwna. I pewnie do dziś czekałabym na owe niesamowite efekty gdybym nie trafiła na szampon idealny dla mnie!

Szampon przyspieszający wzrost i zapobiegający wypadaniu włosów DF5 Woman to idealne rozwiązanie dla kobiet, których włosy mają skłonność do wypadania. Szampon jest bardzo wydajny i ma przyjemny zapach. Sprawia, że włosy bo umyciu są lśniące i miękkie w dotyku. Regularne stosowanie szamponu przyśpiesza wzrost i zapobiega wypadaniu włosów. Nawet na moich bardzo zniszczonych włosach widać było różnicę. Pierwszy raz po umyciu głowy moje włosy były miękkie i gładkie. Rozczesywanie również jest dużo łatwiejsze. Włosy się nie elektryzują co znacznie ułatwia ich rozczesanie. Ten szampon  to naprawdę wspaniały wybór. Skutecznie hamuje wypadanie włosów, dotlenia skórę głowy oraz działa regenerująco i wzmacniająco. Cena również nie jest wygórowana, więc z czystym sumieniem mogę polecić ten produkt.

Czytaj więcej »

Alutek.

Znowu wspomnieć muszę, że czas płynie nieubłaganie. Najmłodsze dziecko w naszej rodzinie, mój dzidziuś maleńki, moja malusia królewna za kilka dni zostanie pasowana na przedszkolaka! Alutek, nasza błękitnooka ślicznotka z blond czupryną. Wiecznie uśmiechnięta i pełna energii. Pamiętam jakby to było wczoraj, jak pierwszy raz powiedziała "baba", jak stawiała pierwsze kroki i sklecała pierwsze zdania. Przecież dopiero co ją ze szpitala przywieźli! Taką malusią, drobniusią i kruchą...a dziś już fochy stroi, pyskować potrafi a nawet płakać na zawołanie. Rysuje cudnie, wierszyki recytuje, piosenki śpiewa, wciąż jest w biegu i porusza się z prędkością światła. Uśmiech z jej cudnej buźki nie znika. I to jej łobuzerskie spojrzenie, które miała od maleńkości...zostało do dziś i jest jeszcze bardziej łobuzerskie- tak, jest łobuzem, ale ja przecież łobuziaki kocham najmocniej! W marcu będą jej 4 urodziny, a ja wciąż widzę w niej dzidziusia, malutką dziewczynkę, której trzeba we wszystkim pomagać, bo przecież sama sobie nie poradzi. I gdy tak biegnę, żeby pomóc jej kurteczkę zapiąć, czapeczkę założyć, buciki zdjąć, Ala patrzy na mnie ze zdziwioną miną i mówi :

- Ja sama umiem! Jestem duża!

No jaka duża ja się pytam?! Żadna duża, malutka, moja iskiereczka maleńka...czteroletnia iskiereczka, która już chodzi do przedszkola! Nie odpowiada mi to, ani trochę! A jak sobie pomyślę, że przyjdzie taki czas, że nie pozwoli już się tak bezkarnie ściskać i całować to aż mi się słabo robi. Chyba się załamię, w depresję popadnę i zamknę się w sobie. Tak będzie. Albo na siłę będę tulić, bo cóż mi innego pozostanie...

Czytaj więcej »

Jak pokonywać własne słabości?

Tegoroczna jesień jest wyjątkowo piękna. Nigdy nie lubiłam tej pory roku a dziś spacerując po lesie stwierdziłam, że jest niezwykła. Słońce przedzierało się przez złociste liście, wiatr cicho szumiał i krople deszczu kapały z drzew. Nie tylko ze względu na uroki ta jesień jest inna niż wszystkie. W moim życiu nastąpiły ogromne zmiany a ja zaczełam pokonywać swoje lęki. Pierwszy krok był najtrudniejszy. Długo myślałam i rozważałam wszystkie za i przeciw zanim całkowicie zmieniłam swoje życie. Dziś od tej decyzji mija prawie pół roku a ja wciąż idę dalej i jestem dumna z tego, że podjęłam taką dezycję a nie inną. I w dodatku ani trochę tego nie żałuję. Warto jest postawić sobie jakiś cel i uparcie do niego dążyć bo na mecie ma się ogromną satysfakcję a i poczucie własnej wartości ogromnie wzrasta. Moją największą słabością od zawsze była nieśmiałość. Wszelkiego rodzaju wystąpienia publiczne odpadały- ręcę się trzęsy, siódme poty oblewaly a język niemiłosiernie się plątał. Odpuściłam. Bo po co? Żeby się skompromitować? Ośmieszyć? Zbłaźnić? Nie, dziękuję. I trwało to latami, aż do momentu kiedy powiedziałam sobie dość! Postawiłam sobie poprzeczkę i pierwsze przeszkody już pokonałam. Zapisałam się jako Wolontariusz do Szlachetnej Paczki. Pomaganie innym zawsze leżało w mojej naturze, ale SZP to coś więcej. To ogromna odpowiedzialność. Nie ma tu miejsca na jakąkolwiek nieśmiałość. I to jest właśnie ten moment, w którym się jej pozbędę, Bezpośredni kontakt z rodzinami, rozmowy na trudne i cięzkie tematy, praca w grupie z innymi wolontariuszami i wiele wiele innych. Jeśli przez to przejdę,to nigdy więcej się nie poddam. I chyba to jest w życiu najważniejsze, żeby się nigdy,ale to nigdy nie poddawać. Z całych sił uwierzyć w siebie i otaczać się takimi ludźmi, którzy Cię motywują, dopingują i dają kopa do działania. Jeszcze pół roku temu moje myślenie wyglądałoby zupełnie inaczej, gdzież ja bym pozwoliła komukolwiek się fotografować?Nie znoszę siebie na zdjęciach i nie znoszę jak ktoś robi mi zdjęcia. A dziś? Dziś zostałam sfotografowana od stóp do głow i nawet jestem zadowolona z efektów. Pozytywne myślenie jest kluczem do sukcesu. A jeśli jeszcze masz przy sobie przyjaciela, który Cię wspiera, motywuje do działania i podbudowuje w każdym momencie (takiego jak ja :P ), to sukces gwarantowany. Nie pozwólmy sobie wmówić, że jesteśmy  w czymś gorsi od innych. Każdy na swój sposób jest wyjątkowy i ma w sobie piękno, które tkwi gdzieś w głebi jego duszy. Znajdź to piękno i uwierz w siebie a wszystkie lęki i słabości pokonasz bez większych trudności. Jak to kiedyś ktoś mądrze powiedział: "Nigdy nie mów nigdy" :).

Czytaj więcej »

Tosia, Tochana, Antonina...

Znowu będzie o dziecięciu i znowu nie moim. ( tak wyniańczyłam ładną gromadkę dziecioli :P) Chociaż jak przypomnę sobie te wszystkie dni, godziny i minuty spędzone z Nią to wcale nie czuję, że Ona nie moja. Moja też, tak troszeczkę. Antonina , dziś jej 6 urodziny a ja przed oczami wciąż mam dwuletniego skrzacika. Drobinkę maleńką z cudownymi błękitnymi oczętami.Utonąć można było w ich błękicie! Pamiętam wspólne spacery, jak śmiała się do rozpuku gdy Paulina grała jej na trawie, jak uwielbiała wspólne budowanie zamków i babek z piasku , by potem jednym ciosem zamienić je w pył, takie to było zabawne, takie śmieszne! Skakanie, tak to kochała chyba najmocniej. A ja z milion razy prawie zawału dostałam jak patrzyłam na Tochanę szalejącą na łóżku...na nic się moje prośby zdały, na nic matczyne ostrzeżenia...przecież to taka frajda była! W książkach zakochana jest chyba do dzisiaj, od maleńkości je uwielbiała i z ogromnym zaciekawieniem słuchała czytanych bajek. Uwielbiałam spędzać z Nią czas. Wstydzioszkiem była ogromnym, ale jak się człowiek postarał to zdobył w końcu jej zaufanie-wiem bo sama musiałam się nieźle nagimnastykować :P Rosła w oczach, zaskakiwała wciąż nowymi umiejętnościami a przede wszystkim tym , jak pięknie i wyraźnie mówiła. Do dziś w pamięci utkwiły mi wypowiedziane przez dwuletnią Tosię zdania, Pewnego zimowego wieczoru wracałyśmy z naszej świetlicy, było już dość ciemno i Tosia będąc u mnie na rękach zapytała :

-Ala a jak trafimy do domku , jest ciemno?
-Zobacz Tosiu, w telefonie mam latarkę - po czym zapaliłam światełko. Tosia z uśmiechem na twarzy rzekła:
-O! Ala zapaliła i już nie mamy problemu. Trafimy do domku!

Tak , zatkało mnie. Bo miała tylko dwa latka, dwa! Toż to malizna! A mówiła tak wyraźnie, takich słów używała...zachwycała mnie wtedy i dziś też zachwyca, tylko troszkę inaczej. Dziś to już uczennica, do szkoły chodzi, pisać się uczy, liczyć...a ja ciągle pamiętam ją, taką drobniusią, malusią z wciąż roześmianymi oczętami. Dla mnie zawsze będzie Tosieńką, najsłodszą Tosią pod słońcem! Antonino kochana , w Twoje 6 urodziny życzę Ci abyś zawsze otaczała się ludźmi życzliwymi i prawdziwymi, abyś kochała i była kochana, niech nigdy nie spotykają Cię smutki a każdy dzień przynosi same radości!Rośnij w miłości!

I porcja zdjęć takiej Tochany, jaką pamiętam...

                       

A dzisiejsze zdjęcia Antosi znajdziecie tutaj. Blog pisany prze Patrychę, mamę Tośki :)

Czytaj więcej »

Szczerość , to co najważniejsze w przyjaźni.

Często na swojej drodze, zupełnie przez przypadek spotykamy ludzi, którzy stają się jednymi z najważniejszych osób w naszym życiu. Przychodzą i po prostu są. Dają uśmiech, wsparcie, radość. Są przy nas w każdym ważnym momencie naszego życia. Służą dobrą radą i pocieszają wtedy, gdy najbardziej tego potrzebujemy. Nie okłamują, nie oszukują , nie krzywdzą. To przyjaciele. Największe szczęście jakie można mieć, to posiadanie prawdziwego i oddanego przyjaciela. Ja to szczęście mam. I dobrze mi z tym.

Ale przejdźmy do sedna...Wczoraj uświadomiłam sobie, jak wiele można stracić, jeśli nie mówi się głośno o tym co się czuje , co nam się nie podoba, co nas boli. Jak ważna jest szczerość i wyjaśnianie na bieżąco wszystkich niedomówień. Po raz pierwszy od dawna poczułam strach. Ogromny strach, że stracę to co tak kocham, czego szukałam od zawsze, Zanim przyszedł strach , była złość i pretensje. Dużo raniących i ciężkich słów. Słów , których dziś się wstydzę. A zaczęło się od pierdoły, od źle zinterpretowanej wiadomości. Przez błahostkę zraniłam kogoś , kto jest dla mnie bardzo ważny i znaczy dla mnie wszystko. Nienawidzę siebie w takich momentach, ba dziś też się nienawidzę. Bo jak tylko sobie przypomnę co spowodowały moje słowa, to skręca mnie od środka i mam ochotę sama sobie strzelić w twarz. Dziś wiem jedno, trafiło mi się jak ślepej kurze ziarno (albo ślepej mi, bo przecież u mnie też z widzeniem całkiem słabo. ) Wiem też, że nigdy już nie dopuszczę to sytuacji takiej jak wczorajsza. Nigdy. Jestem szczęściarą, mam tego absolutną świadomość. Wygrałam los na loterii. Czas wziąć się w garść i doceniać to co teraz. Naprawię to co wczoraj ukruszyłam. Dobuduję, Wiem, że warto. Przecież Bratnie Dusze spotyka się raz w życiu, Ja spotkałam dwa razy i drugiej już odejść nie pozwolę. Pamiętajmy o tym, żeby rozmawiać. Z siostrą , z bratem, z mężem, żoną, przyjacielem. Wyjaśniajmy na bieżąco to co ważne i mniej ważne. Nie dopuszczajmy do tego aby mało istotny element zniszczył całą konstrukcję. Bo czasem jest już za późno, aby budować od nowa.

Czytaj więcej »

Bo życie jest piękne!

Tak , zdecydowanie jestem tego zdania, że życie  jest piękne. Jestem zdrowa, mam rodzinę, dach nad głową, wymarzoną pracę, wspaniałego przyjaciela i wyjątkowe dusze wokół siebie. A mimo to często łapię się na tym , że narzekam. I jęczę i mędzę i i użalam się. A to , że za gruba, a to . że włos nie tak się układa, że ciastka się spaliły a ja z niczym nie mogę się wyrobić. I tak sobie myślę, głupia jestem. Bo cóż to za zmartwienia? Schudnąć można zawsze, włosy też kiedyś się ułożą, a ciastka?Ciastka upiekę drugie, trzecie , piąte i w końcu wyjdą takie jak być powinny. Przecież to pierdoły, bzdury, błahostki. Czasem warto usiąść, przemyśleć i przeanalizować. Co z ludźmi , którzy mają policzony czas? Mają świadomość, że zostało im kilka miesięcy życia?Jak ogromnie narzekać muszą tacy właśnie ludzie?  Mają do tego prawo a przeważnie tego nie robią. Wręcz przeciwnie. Cieszą się każdą sekundą , każdym momentem. Zachwycają się kroplą rosy na źdźble trawy, tęczą na niebie, śpiewem ptaka. Chwytają każdą sekundę życia pełnymi garściami. I każdy z Nas właśnie tak powinien żyć. Ja jakiś czas temu przewróciłam całe swoje życie do góry nogami, pisałam o tym tutaj. Od dłuższego czasu marudziłam, że chce coś zmienić w swoim życiu. Planowałam i marudziłam i trwało to dość długo. Do czasu aż pojawiła się pewna Dusza , dzięki której jestem tu gdzie jestem i patrzę na wszystko zupełnie inaczej. Bo czego w tym momencie mi brakuje? Na co mogę narzekać? Na nic. Mam wszystko. To co najcenniejsze i najważniejsze. Pozytywne nastawienie to klucz do szczęścia. Wystarczy, że każdego dnia będziemy sobie powtarzać, że życie jest piękne, że to co najlepsze dopiero przed nami a każda porażka uczy nas czegoś nowego i sprawia, że stajemy się silniejsi i mądrzejsi. Tak, jesteśmy tylko ludźmi i uczymy się na błędach. A życie mamy tylko jedno i warto je przeżyć radośnie, ciesząc się każdą jego sekundą. Uściskiem małej dłoni, uśmiechem drugiego człowieka, dniem spędzonym w towarzystwie najlepszego przyjaciela, śpiewem ptaka, promieniem słońca, spacerem w towarzystwie tych, których kochasz. Niedawno przeżyłam rozczarowanie, dość duże i bolesne. Gdyby nie to, że jestem tutaj i mam najlepsiejszego przyjaciela "na wyciągnięcie ręki" pewnie bym się przejmowała, płakała, szukała winy w sobie...ale tego nie robię. Bo zaczynam na wszystko patrzeć pod innym kątem. Zaczynam zauważać zalety w tym co robię, ba nawet w sobie! Jeszcze pół roku temu w życiu bym się o to nie podejrzewała :) I każdy z Nas ma w sobie tą siłę. Wystarczy tylko skupić się na tym co najważniejsze, otaczać się tylko takimi ludźmi, którzy nas uskrzydlają a nie skrzydła podcinają i wierzyć w siebie, przede wszystkim. Ja od dłuższego czasu staram się tak właśnie żyć i dzięki temu wszystko jest prostsze, łatwiejsze, piękniejsze...To oczywiście nie tylko moja zasługa, bo gdyby nie wsparcie Siostry to pewnie dużo więcej czasu zajęłoby mi dojście do tych "mądrości życiowych". I to chyba kolejny dowód na to, że los stawia nam na drodze takich wyjątkowych ludzi, którzy zmieniają nasze życie na zawsze a to życie naprawdę jest piękne. Warto przeżyć je tak, żeby miło było wspominać a wstyd opowiadać :)

Czytaj więcej »

Blogerki w Sosnowcu Part 2

Naładowane pozytywną energią wyruszyłyśmy z Martą sobotnim porankiem do Sosnowca na drugie Spotkanie Łączące Blogerki, organizowane przez Marcelinę, Pawła oraz Magdę. Miejscem docelowym był " Magiel Kulinarny, wspaniałe klimatyczne miejsce. Ludzie jeszcze wspanialsi. Nie zabrakło znajomych i przesympatycznych Blogierek z którymi osobiście uwielbiam bywać na wszystkich zjazdach. Kocham Blogosferę właśnie za to, że poznałam tu tylu wspaniałych ludzi. Wróćmy jednak do tematu. Otóż oprócz wspaniałej atmosfery i przepysznych smakołyków , którymi zostaliśmy uraczeni , prowadzone były bardzo ciekawe warsztaty.

Na początku firma Baby Design zaprezentowała nam kilka modeli swoich wózków. Krok po kroku opowiadali o ich zaletach, pokazywali które są najwygodniejsze i najbardziej praktyczne. Przyznam szczerze, że pierwszy model zauroczył mnie najbardziej. Ten największy i najbardziej skomplikowany. Przedstawiciele owej firmy z uśmiechem odpowiadali na wszystkie nasze pytania i cała prezentacja przebiegła pomyślnie i bardzo swojsko  :)

Kolejne warsztaty podzielone były na dwa bloki. Jeden z Kreatywności , prowadzony przez Panią z ośrodka twórczego rozwoju Skrzydlata Żyrafa , na drugim zaś mogliśmy zaczerpnąć wiedzy na temat kosmetyków z firmy Plus dla Skóry. Ja wybrałam warsztaty z kreatywności i do dziś uważam, że była to świetna decyzja. Bawiłam się świetnie. Było bardzo interesująco a zarazem tak wesoło, że nawet przez moment nie żałowałam wyboru. Serdecznie polecam Skrzydlatą Żyrafę!To nie tylko ogrom zabawy, ale także mnóstwo wiedzy. Świetne rozwiązanie na długie zimowe wieczory dla całej rodziny.

Ostatnim punktem spotkania były warsztaty z Evo Kids. Tematyką przewodnią była asertywność, która jest dziś niezbędna. Wszyscy uzestnicy z ogromnym zainteresowanie słuchali tego , co miała nam do powiedzenia prowadząca a potem mogliśmy zadawać pytania. Padło ich sporo a Prelegentka odpowiedziała na każde z Nich.

Spotkanie zamknął wspólny obiad po którym każdy z Nas wyruszył do domu. Spotkanie w Sosnowcu wpisuję na listę tych udanych. Jest co wspominać i o czym pisać. Tak , było cudnie! Wspieraliśmy przy tym dwie instytucje : Świetlicę przy Zespole Szkół Specjalnych nr 4 w Ssnowcu oraz Fundację Przystanek Schronisko. Losowanie i nagrody zaskoczyły nie jedną z nas :)

Dziękujemy sponsorom za cudne upominki. Zdjęcia wykorzystane w moim poście są autorstwa Matrioszki. 

Sponsorzy naszego spotkania :

Wydawnictwo BIS

Zakamarki

Jupi Park

Słoneczna Tłocznia

Bonduelle

Wydawnictwo Dwie Siostry

Joko

Atria

Wydawnictwo Skrzat

Chicco

Baby Design

Nudny Zenek

Teekanne

Bambino

Nikka

St. Majewski

Art-Flor

White Place

Urząd Miasta Sosnowiec

Czytaj więcej »